गोडैता वडा नं. ७ मा अधुरो विकासको कथा: हनुमान मन्दिर साइडको बाटो ८ वर्षदेखि किन अलपत्र?

गोडैता नगरपालिका वडा नं. ७ मा रहेको हनुमान मन्दिर साइडको बाटो निर्माण नहुनु केवल एउटा स्थानीय समस्या मात्र होइन, यो हाम्रो स्थानीय शासन प्रणालीको कार्यक्षमता र जिम्मेवारीमाथि उठेको गम्भीर प्रश्न पनि हो। करिब ८ वर्षदेखि सो बाटो ढलान नहुँदा स्थानीय बासिन्दाले दैनिक रूपमा सास्ती खेपिरहेका छन्।

विशेषगरी महावीर पूजा जस्तो धार्मिक तथा सांस्कृतिक कार्यक्रममा हजारौँ भक्तजनहरू यस क्षेत्रमा आवतजावत गर्छन्। तर, बाटोको दयनीय अवस्थाका कारण उनीहरूले निकै कठिनाइ भोग्नुपरेको छ। हिलाम्मे, धुलाम्मे र अव्यवस्थित बाटोले दुर्घटनाको जोखिम बढाएको छ भने समग्र वातावरण पनि अस्वच्छ बन्दै गएको छ।

स्थानीयवासीका अनुसार, प्रत्येक वर्ष उक्त बाटोका लागि बजेट विनियोजन गरिने र पछि विभिन्न कारण देखाउँदै हटाइने क्रम दोहोरिँदै आएको छ। यति लामो समयसम्म एउटै योजना कार्यान्वयनमा जान नसक्नुले योजनागत कमजोरी मात्र नभई निर्णय प्रक्रियामा पारदर्शिता अभाव भएको संकेत गर्दछ।

यस घटनाले केही महत्वपूर्ण प्रश्नहरू उठाउँछ।
के बजेटको उचित योजना र व्यवस्थापन हुन सकेको छैन?
के प्राविधिक, प्रशासनिक वा राजनीतिक कारणले योजना रोकिने गरेको हो?
वा यसमा अन्य कुनै स्वार्थले काम गरिरहेको छ?

स्थानीय सरकार सञ्चालन ऐन, २०७४ ले जनताको आधारभूत आवश्यकताहरू पूरा गर्ने जिम्मेवारी स्थानीय तहलाई दिएको छ। त्यसअनुसार सडक निर्माण जस्तो पूर्वाधार विकास प्राथमिकतामा पर्नुपर्ने विषय हो। तर, गोडैता वडा नं. ७ को यो उदाहरणले व्यवहारमा अझै धेरै सुधार आवश्यक रहेको देखाउँछ।

अब आवश्यक के छ भने—सम्बन्धित निकायले पारदर्शी रूपमा समस्या के हो भन्ने स्पष्ट पार्नु, तत्काल योजना कार्यान्वयनको ठोस समयसीमा तोक्नु र जनताप्रति उत्तरदायी बन्नु। अन्यथा, यस्तो लापरबाहीले जनताको विश्वास कमजोर बनाउँदै जानेछ।

गोडैता वडा नं. ७ का बासिन्दाहरू अब आश्वासन होइन, परिणाम चाहन्छन्। विकासका कुरा कागजमा होइन, व्यवहारमा देखिनु आवश्यक छ।